Iedereen in Nederland is fan van Roelof Luinge, behalve dan misschien een paar van zijn verzuurde collega’s in Zeist. Het is bijna onmogelijk om niet van Roelof te houden, lijkt me. Dat kapsel alleen al. Die weidse gebaren. Dat hartveroverend pedante.  

Volgens mij floot Roelof die dag zijn vijfhonderdste eredivisiewedstrijd, maar het kunnen er ook zeshonderd zijn geweest. Na afloop zag je Roelof champagne drinken met vrienden, bekenden en grensrechters, in de kleedkamer bij NEC. Zijn dochter pinkte een traantje weg. De camera besloeg een beetje. ,,Allemaal bedankt dat ik het zo lang heb volgehouden,'' zei Roelof.

 

Van alle mooie quotes van Roelof Luinge vind ik dat nog steeds de allermooiste.  Niemand anders had het zo roerend kunnen zeggen als hij. Het is Roelof Luinge in één zin, eigenlijk. Koddig en kras, narcistisch en ontwapenend tegelijk. Ik, Roelof.

Puur als hobbyist fluit hij vanavond een thuisduel van VV Haaglandia/Sir Win-ston, de eerste wedstrijd sinds zijn glorieuze afscheid in de Kuip. Op een woensdagavond in Rijswijk. Er is regen op komst - en zware windstoten. En nooit eerder floot Roelof een club met zo'n lelijke naam als VV Haaglandia/Sir Win-ston. SVWZ is de tegenstander trouwens, uit Wierden. Er zijn nog kaarten.

Roelof heeft er 'hartstikkenveel zin an', zei hij gisteren aan de telefoon. Hij is een echte liefhebber en zegt dat ook graag. Voor de zekerheid zei hij het gisteren nog een keer: ,,Ik ben een echte liefhebber.'' Om dat te bewijzen zal hij morgen ruim op tijd aanwezig zijn in de kantine van VV Haaglandia/Sir Winston.

Ik mis hem nu al, Roelof. Als onze eredivisie iets of iemand mist, dan is het Roelof Luinge. Ik ga hier niet het cliché oplepelen dat de scheidsrechters van tegenwoordig 'persoonlijkheid missen', zoals Frans Derks altijd oreert. Ik hoef helemaal geen scheidsrechters met persoonlijkheid. Ik wil gewoon Luinge.

Dat is geen originele gedachte, ik geef het toe. Iedereen in Nederland is fan van Roelof Luinge, behalve dan misschien een paar van zijn verzuurde collega's in Zeist. Het is bijna onmogelijk om niet van Roelof te houden, lijkt me. Dat kapsel alleen al. Die weidse gebaren. Dat hartveroverend pedante.    

Gisteren werd bekend dat Roelof voorlopig geen functie krijgt bij de KNVB. Hij kan het niet combineren met zijn baan bij de Belastingdienst. Op zich is dat jammer, maar ook weer niet. Je wilt je Roelof Luinge toch vooral als scheidsrechter blijven herinneren, niet als een KNVB-docent op een bijveldje. Liever in beeld bij Haaglandia/Sir Winston, dan compleet van de planeet verdwenen. 

Hij zal morgen zijn groene shirt dragen, verwacht ik. Met een bijpassende groene fluit en de schoenen keurig gepoetst. ,,Ik hou heel erg van netjesheid,'' zei Roelof die dag op de tv, kort voor zijn vijfhonderdste wedstrijd. Best mooi gezegd ook, maar het mooiste kwam later pas, met een glas champagne in de hand. 

Jij ook bedankt Roelof, dat je het zo lang hebt volgehouden. Namens ons allemaal. (SJOERD MOSSOU)